Analoog landschap
Analoog landschap
Analoog landschap

Analoog landschap

‘sHertogenbosch,
Voorjaar 2015

Digitaal…

Ik moet wel. Digitaal. Omdat ik op de middag dat we naar de drukker gaan nog een portret moet maken, afwerken en doorsturen. Omdat het nieuwsbericht nú op de site moet en niet morgen. Of – eerlijk is eerlijk – omdat het toch ook wel heel gemakkelijk is. Snel zien of je goed zit met belichting en verlichting.

…of analoog?

Maar soms mag en kan het. Analoog fotograferen. Als ik alle tijd heb en er geen (snelle) publicatie aan vast zit. Wat ik dan fotografeer? Analoge portretten bijvoorbeeld, met een Mamiya 645, een analoge middenformaatcamera. Of een eenvoudige kleinbeeldcamera. Een Yashica. Diafragma instellen. Sluitertijd. Belichtingscheck en klaar. Alleen nog de ontspanknop. Zo hoort fotografern toch te zijn?

Of allebei?

En het resultaat? Grote contrastomvang (oftewel: in donkere delen zit nog detail, maar in de lichte delen ook. En dat zonder Photoshop). Mooie korrel, mooi licht. Fijn toch?

Delen

PinIt

About Erik

Erik is fotograaf en tekstschrijver. Human interest ligt hem het beste. Mensen observeren en in beeld brengen is wat hem drijft. Met tekst of met foto’s. Het liefst beide.